POZ

POZ

Stanowisko Departamentu Ubezpieczeń Zdrowotnych Ministerstwa Zdrowia w sprawie korzystania ze szczepień ochronnych w Polsce

Opolski Oddział Wojewódzki NFZ z siedzibą w Opolu przekazuje poniżej stanowisko Departamentu Ubezpieczeń Zdrowotnych Ministerstwa Zdrowia w sprawie korzystania ze szczepień ochronnych w Polsce przez osoby ubezpieczone w innym państwie członkowski UE/EFTA przedstawione w piśmie znak MZ-UZ-Rp-074/19166-3/ET/10 z dnia:

Jeżeli posiadacz EKUZ, wystawionej przez zagraniczną instytucję ubezpieczenia zdrowotnego wyrazi wolę ( niezależnie od długości pobytu na terytorium RP) kontynuowania cyklu szczepień ochronnych, przewidzianego przez ustawodawstwo państwa właściwego, w którym rodzaj i cykl szczepień różni się od obowiązującego w Polsce, musi pokryć koszt zakupu leku (analogicznie, jak przy szczepieniach zalecanych). Natomiast koszty przeprowadzenia takiego szczepienia mogą być rozliczone na podstawie przepisów o koordynacji.

Jeżeli posiadacz EKUZ, wystawionej przez zagraniczną instytucję ubezpieczenia zdrowotnego, przebywa w Polsce krócej niż 3 miesiące, nie ma obowiązku poddawania się szczepieniom ochronnym w ramach polskiego Narodowego Programu Szczepień Ochronnych. Natomiast jeżeli wyrazi taką wolę i nie będzie to kolidowało z kalendarzem szczepień przewidzianym przez ustawodawstwo państwa właściwego, z którego pochodzi, może uzyskać takie świadczenie w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Ponieważ szczepienie takie nie jest obowiązkowe ( nie jest zatem finansowane w części przez ministra właściwego ds. zdrowia), posiadacz zagranicznej EKUZ, przebywający w Polsce krócej niż 3 miesiące, powinien pokryć koszty szczepionki  (analogicznie, jak w przypadku szczepień zalecanych), natomiast koszty przeprowadzenia szczepienia mogą być rozliczane między NFZ, a właściwą instytucja ubezpieczenia zdrowotnego, w ramach przepisów o koordynacji.

Odnosząc się do kwestii wskazania dokumentu potwierdzającego, że pobyt osoby zainteresowanej szczepieniem na terytorium RP jest dłuższy niż 3 miesiące, wyjaśnić należy, że dokumentami potwierdzającymi fakt przebywania na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące są:

• zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE, wydane przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce pobytu obywatela EU w Polsce,
• karta pobytu członka rodziny obywatela UE niebędącego obywatelem EU, wydana przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce pobytu członka rodziny niebędącego obywatelem EU w Polsce. 

Nie ma potrzeby wprowadzania innego, dodatkowego dokumentu potwierdzającego w/w fakt przebywania dłużej niż 3 miesiące na terytorium RP  na potrzeby wykonania szczepień. W/w osoby zobowiązane są, na zasadach określonych w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym (ze względu na działania przeciwepidemiologiczne i zapobiegawcze) w ramach Narodowego Programu Szczepień Ochronnych. Osoby zainteresowane wykonaniem szczepienia zgodnego z polskim kalendarzem szczepień ochronnych, powinny okazać  w/w dokumenty potwierdzające fakt przebywania  na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Wysokość dawki i rodzaju preparatu ustalić musi lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, przeprowadzający badanie kwalifikacyjne lub konsultację specjalistyczną (które są niezbędne), biorąc pod uwagę stan zdrowia pacjenta, jego wiek i dokumentację dotyczącą szczepień ochronnych przeprowadzanych w państwie właściwym, o ile zostanie udostępniona. W interesie osoby mającej poddać się szczepieniu (czy to zgodnemu z polskim kalendarzem szczepień, czy przewidzianym w ustawodawstwie państwa właściwego) leży wykazanie, że nie otrzymała ona identycznego szczepienia w państwie zamieszkania/ ubezpieczenia, jednakże nie można wskazać jednolitego dokumentu pozwalającego na potwierdzenie tego faktu. Jeżeli lekarz poweźmie jakiekolwiek wątpliwości, co do wskazań medycznych, może/powinien odmówić zakwalifikowania pacjenta do szczepienia i jego wykonania na terytorium RP.